OK doomer

Beleggen houdt risico’s in.

Maar niet beleggen ook.

Journalisten zijn dol op “experts” die voorspellen dat er een beurscrash komt. Doemberichten zorgen voor clicks.

Analisten van de Amerikaanse bank JP Morgan hebben een overzicht gemaakt van hoeveel geld je liet liggen door hun voorspellingen op te volgen. De resultaten zijn ontnuchterend: tot 60%…

Niemand heeft een glazen bol. Trap dus niet in de val van de media en negeer het nieuws. Je portefeuille zal je dankbaar zijn.

Schaf de wiskundeles af

Is de huidige wiskundeles in de derde graad middelbaar zinvol? Uiteraard wel voor wetenschappelijke richtingen.

Maar wat voor nut hebben integralen voor leerlingen die later dit soort artikels produceren?

Bij publicatie van deze blogpost staat dit nepnieuws nog steeds online.

Zouden we niet beter iedereen een basis “denken in grootte-ordes” aanleren?

Er zijn ongeveer 7 miljard mensen. Een miljard is duizend miljoen, dus 7 miljard is 7.000.000.000 = 7 x 10^9.

Stel om gemakkelijk te rekenen dat er 5,5 miljard mensen in ontwikkelingslanden leven.

Dan hebben ze volgens dit artikel gemiddeld (55 x 10^18 / 5,5 x 10^9) = 10 x 10^9 = 10.000.000.000 dollar schulden.

Klinkt zeer realistisch, beste “sgg”.

Dat gebeurt dus wanneer je niet kan rekenen en klakkeloos dingen vertaalt, maar niet weet dat trillion in het Engels gelijk is aan biljoen (duizend miljard = 10^12) in het Nederlands…

Zie ook Cijferblind? Schrijf voor de krant!

ECB gewauwel

Sommige economen in de pers zijn dol op metaforen. Maar vaak zijn hun schrijfsels hoogst verwarrend.

Vind jij deze commentaren over de Europese Centrale Bank (ECB) bijvoorbeeld duidelijk?

De ECB is een soort Monetair Tsjernobyl geworden, waar een Groot Monetair Experiment uit de hand is gelopen, en men nu nadenkt hoe je een Monetaire Sarcofaag kan bouwen.

Geert Noels

Met politi-clown Lagarde aan het roer gaan we dus de volle zee op zonder navigatie, een driekwart lege tank, geen reddingsvesten, en 2.5 lekkende rubberen reddingsbootjes.

Luc Nijs

Draghi en de ECB schuiven extra staven dynamiet bij de tikkende tijdbom die de op schuldfinanciering draaiende economie al is.

Stefaan Michielsen

Een lezer die geïnformeerd wil worden heeft hier niets aan. Dit soort gewauwel is pure stemmingmakerij.

Op zijn best is het tijdverlies om dit soort artikels te lezen. Maar je bang laten maken kan je duur te staan komen.

In de inleiding van ‘Hoe bankiers geld scheppen’ schreef ik dan ook:

Economen en journalisten die schrijven voor het brede publiek gebruiken vaak metaforen om financiële concepten uit de doeken te doen. Bijvoorbeeld: ‘Goedkoop krediet is als heroïne. Het werkt verslavend en de economie kan er een overdosis van krijgen.’ Dat klinkt goed op papier, maar wat betekent zo’n uitspraak nu eigenlijk?

Gelukkig zijn er andere economen die zich net als ik ergeren aan het gewauwel. Ik denk dat ik weet waarom Bart Van Craeynest opstapte bij Econopolis 🙂

Meer (Engelstalige) metaforen over centrale banken vind je in deze post.

Bloedarmoede

Is het je al eens opgevallen dat de media altijd dezelfde mensen en dezelfde meningen opvoeren?

Negen op de tien financiële commentaar- en opiniestukken zijn variaties op ‘de overheidsschuld is te hoog’, ‘banken nemen teveel risico’s’, ‘lage rentes zijn slecht’, ‘de ECB kan niets meer doen’ of ‘de pensioenen zijn onbetaalbaar’.

Wie snapt hoe het financieel systeem echt werkt, weet dat de zogenaamde ‘experts’ vaak maar wat uit hun nek kletsen. Continue reading “Bloedarmoede”

De echte job van een hoofdeconoom

Véronique Goossens wordt binnenkort de hoofdeconoom van Belfius. Ze is vooral bekend als presentatrice bij Kanaal Z.

Volgens Wikipedia is een hoofdeconoom verantwoordelijk voor de uitvoering van financieel en economisch onderzoek en advies. Op het eerste zicht is het dan ook wat vreemd dat Goossens geen diploma economie op zak heeft.

Nochtans heeft Belfius een goede zaak gedaan. De echte job van een hoofdeconoom is namelijk om in de media te komen.

Hoofdeconoom is een marketingfunctie

De hoofdeconoom heeft weinig of geen invloed op de strategie van zijn of haar werkgever. Banken hebben een hoofdeconoom om dezelfde reden dat ze sportwedstrijden of liefdadigheidsinstellingen sponsoren. 

Goede hoofdeconomen slagen er in regelmatig om regelmatig in de krant of op de radio en televisie te komen. Zo bouwen ze een vertrouwensband op met het publiek, dat de naam van hun werkgever koppelt aan degelijkheid.

Het is geen toeval dat BNP Paribas Fortis Koen De Leus wegplukte bij KBC. De man wordt regelmatig geïnterviewd. Misschien heeft Goossens’ voorganger Geert Gielens grote intellectuele en organisatorische capaciteiten, maar het verschil in aantal Twittervolgers tussen de twee spreekt boekdelen.  Vandaar exit Gielens, enter Goossens.

Tenslotte gratis advies voor mijn voormalige werkgever KBC: jullie huidige hoofdeconoom is waardeloos vanuit mediastandpunt. (Als je nu nadenkt over wie dat is, bewijs je mijn punt). Jammer, want ik ken een onontgonnen toptalent bij de bank…

Gezocht: econoom zonder gespleten brein

Sommige economen hebben twee ‘grote ideeën’ in hun hoofd, zonder dat ze het verband ertussen zien.

Het meest irritante voorbeeld hiervan is wellicht de econoom die enerzijds waarschuwt dat mensen langer moeten werken omdat de pensioenen niet betaalbaar zijn, terwijl hij ook beweert dat robots en computers het werk gaan overnemen.

Ja, wat is het nu? Zonder economisch model met bijhorend tijdsschema zijn dergelijke aanbevelingen en voorspellingen totaal nutteloos.

Social credit

The Chinese authorities are implementing a Social Credit System. People’s behavior results in rewards (e.g. renting a car without having to pay a deposit) or restrictions (e.g. getting barred from buying plane tickets). So it’s kind of a big carrot and stick mechanism.

As is often the case, it’s not clear what is hype and what is true about the Social Credit System.

This article does a good job explaining the misrepresentations in the media.

Now, there are a few things missing from articles about the Social Credit System that deserve further investigation. Continue reading “Social credit”