Coronaplan

De federale en Vlaamse overheden hebben de acute economische fase van de coronacrisis goed aangepakt. De getroffen gezinnen en ondernemingen kunnen hun rekeningen blijven betalen dankzij een reeks maatregelen1.

Voor bedrijven waarvan de omzet lange tijd laag zal blijven2, lopen de kosten snel op. Zonder steun zullen ook veel gezonde bedrijven overkop gaan.

Het plan hieronder gaat uit van de volgende principes

  • Het coronavirus is een geval van overmacht waarbij staatssteun gerechtvaardigd is
  • Ondernemen houdt risico’s in, de overheid kan niet alle verliezen compenseren
  • De steun moet gaan naar rendabele bedrijven, niet naar ‘zombiebedrijven’
  • De steun moet gaan naar wie eerlijk belastingen betaalt
  • Het systeem moet snel, eenvoudig en fraudebestendig zijn
  • Arbeidstekorten moeten vermeden worden

Het plan

Eenmanszaken

Wie blijft werken3, ontvangt maandelijks 3,333% van de brutowinst van het voorgaande jaar4. Het aantal maanden hangt af van hoe lang de coronabeperkingen van kracht zijn.

Stel dat een zelfstandige in 2019 een winst boekte van 36000 euro. Dan krijgt hij/zij per maand 36000 x 0,0333 = 1200 euro bruto.

Door het bedrag te koppelen aan de belastingaangifte, worden degenen die hun belastingen correct aangeven beloond.

Vennootschappen

De overheid draagt maximaal 90% van de kosten opgelopen door de coronacrisis, evenredig met het omzetverlies.

Kosten omvatten onder andere huur, lease, rente, verzekeringen en afschrijvingen. Personeelskosten worden gedekt door het stelsel van tijdelijke werkloosheid en worden daarom niet in rekening gebracht.

De fiscus berekent hoeveel de onderneming de voorbije drie jaar afdroeg aan btw en vennootschapsbelasting. Die som wordt cash terugbetaald, tot een maximum van 60% van de coronakosten.

Anderzijds krijgen bedrijven ook 30% van hun coronakosten in de vorm van een belastingkrediet. Dat krediet kunnen ze in 2020 en 2021 gebruiken om hun belastingen mee te betalen.

Voorbeeld:

Een firma verliest 80% van haar normale omzet tijdens de coronacrisis. De kosten gedurende deze periode bedragen 10000 euro. Dan krijgt de firma 10000 x 0,8 x 0,6 = 4800 euro in cash5 en 10000 x 0,8 x 0,3 = 2400 euro belastingkrediet.

Dit voorstel heeft het voordeel dat het alle ondernemingen steunt die getroffen worden door de coronacrisis. Een tijdelijke btw-verlaging na de lockdown zou enkel bepaalde sectoren (bijvoorbeeld de horeca) helpen.

Arbeidstekorten

Het laatste punt van dit plan gaat niet zozeer over geld, maar over een praktische kant bij het herstarten van de economie. Werknemers die nu tijdelijke werkloosheid zijn, zullen hun verlofdagen na de lockdown opnemen. Maar op dat moment moeten de bedrijven volop kunnen draaien.

Daarom is het nu het uitgelezen moment om hiervoor een oplossing uit te werken. Misschien door het mogelijk te maken om meer verlofdagen over te dragen naar 2021. Of door premies voor wie zijn/haar verlof niet volledig opneemt.

Wie gaat de coronacrisis betalen?

Niemand.

Het begrotingstekort zal spectaculair stijgen door de coronacrisis. De overheid krijgt immers minder BTW, sociale zekerheidsbijdragen en bedrijfsvoorheffing binnen. Tegelijk geeft ze meer uit in de vorm van werkloosheidsuitkeringen en steun aan bedrijven.

Maar van waar moet het geld dan komen om dat allemaal te betalen? Hogere belastingen?

Nee. De overheid leent het tekort op de obligatiemarkten. Door de tijdelijke hulp kunnen de gezinnen en de bedrijven deze crisis met zo min mogelijk schade overleven. Op die manier zal de economie zich snel herstellen.

Een hogere staatsschuld is in deze tijden dus een vorm van goed bestuur!

Werkende Belgen betalen ieder jaar 775 miljoen euro belastingen teveel

Wie betaalt er nu vrijwillig teveel belastingen?

Heel veel mensen, zo blijkt.

Er zijn ongeveer 4,7 miljoen werkende Belgen jonger dan 65 jaar.

Die kunnen allemaal aan pensioensparen doen. Dit jaar kan je zo 30% van 990 euro minder belasting betalen, net geen 300 euro dus.1

Maar uit cijfers van BEAMA blijkt dat een derde van de beroepsbevolking niet aan pensioensparen doet.

Die groep laat dus jaarlijks 1/3 x 4,7 miljoen x 300 euro = 470 miljoen euro liggen.

Bovendien stort niet iedere spaarder het maximumbedrag. In 2017 werd gemiddeld maar 67,5% van het wettelijke maximum gespaard.

Dat is dus nog eens 2/3 x 4,7 miljoen x (1 – 0,675) x 300 euro = 305 miljoen euro aan vermijdbare belastingen.

Hoewel de overheid ons aanmoedigt om aan pensioensparen te doen, betalen werkende Belgen dus 775 miljoen euro teveel omdat ze hun recht op het fiscaal voordeel niet of onvolledig gebruiken.

Belastingontwijking is blijkbaar toch niet de nationale sport van de Belg.

Dikke zwarte nul

Duitsland is al jaren in de ban van de schwarze Null. De begroting mag er geen tekort (=rode cijfers) vertonen. De bondsregering streeft minstens naar een zwarte nul (=een begroting in evenwicht), en liefst een overschot.

Volgens de twitteraccount van Angela Merkels CDU-partij is de zwarte nul zelfs een fetisj.

Dat klinkt niet alleen een beetje creepy, dat is het ook.

Een overschot op de begroting betekent immers dat de Duitsers meer belastingen betalen dan de overheid uitgeeft. Waanzin, zeker op een moment dat de overheid kan lenen aan een negatieve rente.

Bovendien is het niet zo dat de Duitse overheid geen zinvolle uitgaven kan doen.

Werkgevers en werknemers hebben opgeroepen om 450 miljard te investeren om de Duitse economie toekomstbestendig te maken. Maar de politiek zegt ‘nein!’.1

Het weekblad Stern zette onlangs op haar cover Kassen voll, Land kaputt! Die titel heeft geen vertaling nodig.

Het is overigens niet alleen in Duitsland dat het afbouwen van de staatsschuld een fetisj lijkt. In de figuur hieronder staan de euro-landen met een overschot in het blauw (ja, ook Griekenland!).

Terwijl Nederland kampt met een lerarentekort, zwemt de regering van Mark Rutte in het geld.

Wat is de beste investering in de toekomst? Een lagere staatsschuld of een beter geschoolde bevolking?

Lees ook Duitse traantjes en Zijn de Duitse pensioenen onbetaalbaar?

Besparen of belasten? Er is een pijnloos alternatief!

Je hebt misschien al gemerkt dat ik op vrijdag afwisselend schrijf over geldweetjes en de belastingen.

Deze week wijk ik af van dit schema door de actualiteit.

Volgens gouverneur Wunsch van de Nationale Bank moet België de begroting snel op orde krijgen.

Iemand die iets kent van economie weet dat dit niet waar is. De Amerikaanse economie groeit sneller dan de Europese, dankzij grotere begrotingstekorten.

Maar goed, laten we er van uitgaan dat de volgende federale regering een begroting in evenwicht wil. Dan doet men altijd alsof er maar twee opties zijn: besparen in de uitgaven of extra belastingen. Bijvoorbeeld Voka-econoom Bart Van Craeynest: “Hogere belastingen of verdere besparingen, de bevolking zal het sowieso voelen”.

Er is echter een derde piste waar niemand over spreekt, namelijk profiteren van de negatieve rente.

Hierbij dus nog eens mijn plan: België moet zoveel mogelijk obligaties uitgeven met een negatieve rente. Steek het geld bij onze goudvoorraad. Op de vervaldatum moeten we minder terugbetalen dan we geleend hadden. Miljarden euro gratis geld!

Hoe blind zijn onze politici? Ze pesten liever hun kiezers dan te kiezen voor de pijnloze optie. Waanzin!

Ik ben voor alle duidelijkheid ook voor lagere belastingen en een efficiëntere overheid. Maar in tegenstelling tot de televisie-economen heb ik wel een realistisch plan.

Niet alles is plat belast

De totale belastingen in België zijn hoog. Toch is niet alles plat belast. Zeven zaken waarop je geen cent belasting betaalt:

  1. Winsten van de Lotto
  2. Bijverdiensten in je vrije tijd
  3. De rente op je spaarrekening1
  4. De fietsvergoeding om naar je werk te rijden
  5. De fietsbelasting bestaat niet meer
  6. Het kijk- en luistergeld is afgeschaft (in Zwitserland moet een gezin jaarlijks meer dan 300 euro betalen)
  7. Cocaïne en andere illegale drugs. Ter vergelijking, de prijs van een pak sigaretten bestaat voor drie vierden uit accijnzen en btw.
Dit soort fietsplaatjes zie je niet meer, omdat de fietsbelasting afgeschaft werd.

Da gade gij nie betale

Staatsschuldfobie is een merkwaardige aandoening.

Alsof er plots een deurwaarder zal aanbellen om ‘jouw deel’ van de staatsschuld op te eisen. Nee dus.

Landen moeten hun schulden niet afbetalen (de staatsschuld is overigens veel te laag).

Wanneer er nog eens iemand jammert over de staatsschuld, denk dan stilletjes “da gane kik nie betale”.

… en dat allemaal met ons belastinggeld!

Iedereen heeft wel een mening over de belastingen. De meesten vinden ze te hoog en slecht besteed.

Maar hoeveel brengen de belastingen op? Waar gaan ze naartoe? Wat zijn de alternatieven?

In mijn nieuwe lezing Gepluimd? geef ik een overzicht van de belastingen in ons land. De onderstaande figuur toont alvast het grote plaatje.

Waarop zou jij besparen?

Zie ook: Wat gebeurt er met uw 100 euro belastinggeld?

Subsidies voor luchtvervuiling

Aardgas en stookolie zijn relatief propere brandstoffen. Zeker in vergelijking met steenkool en hout.

Bron

Je zou dus verwachten dat kolen en hout meer belast worden.

Het tegendeel is waar.

De BTW op aardgas en stookolie: 21%.
De BTW op steenkool: 12%
De BTW op brandhout: 6%

Bovendien bestaat een deel van de factuur voor aardgas en stookolie uit heffingen. Op steenkool heft de overheid dan weer geen accijnzen.

De vervuiler betaalt krijgt subsidies in België…

En dan maar janken over het gat in de begroting en dat we onze milieudoelen niet halen.

De volgende federale regering weet alvast wat te doen.

De staatsschuld is veel te laag

De nieuwe federale regering heeft extra geld nodig. De oplossing is simpel: lenen. En dan bedoel ik niet 11 miljard euro lenen om het gat in de begroting te dichten. 11 miljard euro is peanuts. Nee, België moet honderden miljarden lenen. De staat kan immers lenen aan negatieve rente.

Mijn advies aan de toekomstige minister van Financiën: leen 1000 miljard, steek het in een kluis, en binnen twee jaar moet je maar 988 miljard terugbetalen. Voila, 12 miljard verdiend zonder hogere belastingen!

Naast het positieve effect voor de begroting, is een hogere uitgifte van overheidsobligaties overigens ook een oplossing voor het tekort aan risicoloze financiële activa, de zogenaamde safe asset shortage.