Subsidies voor luchtvervuiling

Aardgas en stookolie zijn relatief propere brandstoffen. Zeker in vergelijking met steenkool en hout.

Bron

Je zou dus verwachten dat kolen en hout meer belast worden.

Het tegendeel is waar.

De BTW op aardgas en stookolie: 21%.
De BTW op steenkool: 12%
De BTW op brandhout: 6%

Bovendien bestaat een deel van de factuur voor aardgas en stookolie uit heffingen. Op steenkool heft de overheid dan weer geen accijnzen.

De vervuiler betaalt krijgt subsidies in BelgiĆ«…

En dan maar janken over het gat in de begroting en dat we onze milieudoelen niet halen.

De volgende federale regering weet alvast wat te doen.

Cross border financial services: Europe’s Cinderella?

The Belgian Financial Forum and SUERF held a colloqium about cross border financial services in Europe.

An impressive line-up of speakers from the public and private sector discussed why European banks don’t sell more services outside their home countries.

Some pointed out that regulation is still fragmented along national borders – despite the banking union.

But the recurring theme of the day was the lack of profitability. There is no business case for mergers and acquisitions. Countries like Germany and Italy have way too many banks.

Chart by Morgan Stanley, via Johannes Borgen

The industry would be better off with fewer players, but nobody wants to take over small banks with wafer-thin margins.

You can read my Twitter thread about the event here.

I’ll add a link to the slides when they are posted.

De staatsschuld is veel te laag

De nieuwe federale regering heeft extra geld nodig. De oplossing is simpel: lenen. En dan bedoel ik niet 11 miljard euro lenen om het gat in de begroting te dichten. 11 miljard euro is peanuts. Nee, Belgiƫ moet honderden miljarden lenen. De staat kan immers lenen aan negatieve rente.

Mijn advies aan de toekomstige minister van Financiƫn: leen 1000 miljard, steek het in een kluis, en binnen twee jaar moet je maar 988 miljard terugbetalen. Voila, 12 miljard verdiend zonder hogere belastingen!

Naast het positieve effect voor de begroting, is een hogere uitgifte van overheidsobligaties overigens ook een oplossing voor het tekort aan risicoloze financiƫle activa, de zogenaamde safe asset shortage.

The Weimar hyperinflation revisited

In a 2017 blog post, I wondered why Germans remember the hyperinflation of the Weimar Republic era.

Nils Redeker, Lukas Haffert and Tobias Rommel have recently published a paper about this very question. In Misrembering Weimar: unpacking the historic roots of Germany’s monetary policy discourse, they show that

most Germans do not know that Germanyā€™s interwar period was shaped by two separate crises, but rather see them as being one and the same.

Furthermore,

Looking back into a skewed version of their own history, many Germans conclude that mass unemployment and high inflation are just two sides of the same coin. What makes this worse is that this misconception is especially prevalent among well-educated and politically interested Germans. Hence, the group of people following the ECBā€™s monetary policy most closely is also the group most likely to draw the wrong lessons from German history. But public thinking about Weimar economic history is not just substantially flawed. We can also show that the skewed memory of the Weimar Republic still affects the way in which at least some Germans think about monetary policy today.

Michel Maus over de personenbelasting

Op 29 oktober 1919 voerde Belgiƫ de inkomstenbelasting in.

Professor Michel Maus beschrijft hier hoe het systeem de voorbije eeuw veranderde. In het begin werden lonen, roerende en onroerende inkomsten progressief belast. Wie meer verdiende, betaalde met andere woorden ook een hoger percentage belastingen. De hoogste belastingschijf, met een belastingvoet van 27,3%, had een ondergrens van Ć©Ć©n miljoen frank. Dat komt overeen met anderhalf miljoen euro in de prijzen van 2019.

Ter vergelijking, op je inkomsten in de hoogste schijf moet je momenteel 50% belasting betalen1. En die hoogste schijf begint momenteel bij 40 000 euro, niet bij 1 500 000.

Bovendien worden roerende inkomsten aan een lager, vlak tarief belast. Resultaat: wie kan, beschermt zich tegen de fiscus met een vennootschap. Van het progressief systeem uit 1919 blijft niet veel meer over, behalve voor werknemers.

Conclusie van Michel Maus:

Het wordt dan ook hoog tijd om weer eens na te denken over de fundamenten van ons fiscaal systeem.

AI lawsuits are coming

AI will disrupt finance, but not in the way some tech bros think.

In a viral thread, David Heinemeier Hansson describes how Apple Card discriminates against his wife. Nobody at the company can explain how the algorithm makes its decision. Just “computer says no”.

That’s the kind of bureaucratic horror you expect from an old-fashioned state-run company. Ironically, Apple markets its credit card as “built on the principles of simplicity, transparency, and privacy” and “Created by Apple, not a bank”.

Yeah, I’ll stick to my bank, thanks.

If you can’t explain your AI, lawsuits are coming.

Long lawyers, short black box AI.

ECB gewauwel

Sommige economen in de pers zijn dol op metaforen. Maar vaak zijn hun schrijfsels hoogst verwarrend.

Vind jij deze commentaren over de Europese Centrale Bank (ECB) bijvoorbeeld duidelijk?

De ECB is een soort Monetair Tsjernobyl geworden, waar een Groot Monetair Experiment uit de hand is gelopen, en men nu nadenkt hoe je een Monetaire Sarcofaag kan bouwen.

Geert Noels

Met politi-clown Lagarde aan het roer gaan we dus de volle zee op zonder navigatie, een driekwart lege tank, geen reddingsvesten, en 2.5 lekkende rubberen reddingsbootjes.

Luc Nijs

Draghi en de ECB schuiven extra staven dynamiet bij de tikkende tijdbom die de op schuldfinanciering draaiende economie al is.

Stefaan Michielsen

Een lezer die geĆÆnformeerd wil worden heeft hier niets aan. Dit soort gewauwel is pure stemmingmakerij.

Op zijn best is het tijdverlies om dit soort artikels te lezen. Maar je bang laten maken kan je duur te staan komen.

In de inleiding van ‘Hoe bankiers geld scheppen’ schreef ik dan ook:

Economen en journalisten die schrijven voor het brede publiek gebruiken vaak metaforen om financiĆ«le concepten uit de doeken te doen. Bijvoorbeeld: ‘Goedkoop krediet is als heroĆÆne. Het werkt verslavend en de economie kan er een overdosis van krijgen.’ Dat klinkt goed op papier, maar wat betekent zo’n uitspraak nu eigenlijk?

Gelukkig zijn er andere economen die zich net als ik ergeren aan het gewauwel. Ik denk dat ik weet waarom Bart Van Craeynest opstapte bij Econopolis šŸ™‚

Meer (Engelstalige) metaforen over centrale banken vind je in deze post.

Life insurers are the real yieldbugs

Pseudonymous banking expert Johannes Borgen recently discussed the impact of low interest rates on European life insurers. Because insurers discount the value of their liabilities, low rates are a huge problem.

But as Johannes Borgen points out, the regulator lets insurers use a hypothetical long term rate that “is a f**** joke. IT IS NOT EVEN REMOTELY LOOKING LIKE REAL WORLD INTEREST RATES ; which mean that all insurer liabilities are grossly undervalued.”

Yikes.

You can read his thread here: https://threadreaderapp.com/thread/1184391852046409729.html

By the way, yieldbug is a term used by Bloomberg journalist Joe Weisenthal to troll people who believe they deserve to receive interest on their risk free investment.